Muzeum Sztuki Sakralnej w Ligocie Dolnej pod Górą Św. Anny

Super muzeum! Pan który je obsługuje opowiada bardzo ciekawie, widać że go to pasjonuje. Są tu niesamowite unikaty na skalę Polski, Europy czy nawet świata. m.in. obraz z figurkami który jest kalendarzem i pokazuje również jaki są imieniny danego miesiąca oraz o której będzie wschód i zachód słońca.
Młodsza siostra tego muzuem znajduje się bliżej Sanktuarium świętej Anny
Mozna tu też napić się kawy, czy też kupić pamiątki lub miód
W sezonie zimowym jest dostępne weekendami

Przecudowne miejsce, dzieło życia właściciela. Bardzo bogate zbiory, cudne obrazy, rzeźby. Wspaniały klimat. Jesteśmy zachwyceni tym miejscem i podziwiamy. W środku można też wypić kawkę przy małym zbiorze książek oraz wybrać coś dla siebie w antykwariacie.

Będąc w okolicy trzeba tu koniecznie zajrzeć. Muzeum znajduje się w dużym budynku przy głównej drodze. Nie sposób go przeoczyć. Nieprawdopodobny zbiór zabytków sakralnych zebrany na stosunkowo niedużej powierzchni w starej karczmie z początków XX wieku. Bardzo miła obsługa. Sympatyczny młody człowiek najpierw pokazał nam najciekawsze i najcenniejsze zabytki a potem zwiedzaliśmy już sami zatrzymując się dłużej tam, gdzie coś nas szczególnie zainteresowało. Jest też niewielka część kawiarniana, można usiąść na kawie i zjeść pyszne lody. Przed muzeum niewielki parking na kilka samochodów. Ogromne zbiory właściciela obejmują też kolekcje krzyży znajdujących się filii muzeum na Górze św. Anny. Polecam zajrzeć także tam to tylko około 9 km.

Świetne miejsce: mnóstwo rzeczy do zobaczenia, bardzo dobrze przygotowana ekspozycja, cenne dla nnie - zwiedzanie we własnym tempie.

Logistycznie też niczego więcej nie potrzeba: wygodny parking, kawiarenka, toaleta. Usmiechnięty Pan Kustosz 🙂

Tuż przy drodze w starej karczmie kryje się nieprawdopodobny zbiór staroci (obrazów, rzeźb, witraży, religijnych pamiątek z uroczystości i jubileuszów oraz innych przedmiotów) głównie z okresu od XIX w. do miedzywojnia. Nie jest to przeważnie sztuka przez duże "S", ale ze względu na wartość historyczną i etnograficzną warto ją obejrzeć. Te wszystkie oleodruki, ślubne wianki w ramkach stanowią prawdziwą poezję kiczu (w najlepszym tego słowa znaczeniu, jak stolikowe barany Białoszewskiego). Zbiory są uporządkowane tematycznie, np. jest pokój "dziecinny" z imponującą kolekcją aniołów stróżów, starym wózkiem i ławką szkolną. Zajmują kilka pomieszczeń, po których oprowadza przemiły młody człowiek, odpowiadając wyczerpująco na wszelkie pytania. Spędziliśmy tam prawie dwie godziny, zwieńczone pysznymi lodami na gałki. Można też kupić i wypić przy stoliku niedrogą kawę lub piwo. Na pewno jeszcze tam wrócę :)